Pod żadnym pozorem nie porzucaj!

Technika idzie do przodu, my jesteśmy coraz bardziej wykształceni i podobno mądrzejsi, wielu z nas chętnie angażuje się w różne działania charytatywne, a jednak wielu, wielu z nas wciąż jest nieludzkich. Oczywiście nie wspominamy o totalnych patologiach, związanych choćby z przemocą w rodzinie, a – jak na nasz ekologiczny kącik przystało, skupimy się na zwierzakach i postępowaniu nas wobec nich. Skądinąd właśnie na ich przykładzie okazuje się, jak bardzo okrutni i bezmyślni potrafią być często „normalni”, szanowani, często dobrze sytuowani ludzie, często nawet podziwiani przez innych. Z jednej strony przykładni i szanowani, z drugiej tratujący zwierzęta jak zabawkę, a nawet gorzej – gdy się znudzi czy przeszkadza, niczym jakiś zakurzony bibelot na półce, po prostu wyrzucają je na śmietnik… Ach – ale bywa jeszcze gorzej – wciąż nie brak okrutników, którzy przywiązują psa czy inne zwierzę do drzewa w lesie i porzucają na pastwę losu, by umierało z głodu, tęsknoty, pragnienia, skrajnych temperatur, nie mogąc ewentualnie bronić się przed innymi zwierzętami…
Niestety ten problem, jak co roku nasila się gwałtownie w okresie wakacji – ledwo zabrzmi ostatni szkolny dzwonek, wielu z nas rzuca wszystko, pakuje się w tempie rakiety i wyrusza na wymarzone wczasy… tylko pojawia się jeden problem – przecież w naszym wymarzonym ekskluzywnym hotelu nie bardzo chcą widzieć zwierzaki… Ależ – jaki to problem. Po co wysilić się przed wakacjami i poszukać hotelu, pensjonatu czy kwatery, gdzie zwierzaki są mile widziane (w Polsce i w większości Europy naprawdę nie brak takich miejsc)? Po co prosić o przysługę kogoś z rodziny czy znajomych – by przez te kilka dni zajęli się naszym psiakiem czy kotem, a może królikiem czy ptakiem? No, bo może wypadałoby się jakoś tej osobie odwdzięczyć? Najwygodniej po prostu pozbyć się zwierzaka i tyle. Przecież to tylko głupie zwierzę. Po wakacjach kupimy, czy przygarniemy nowe… Ach – dlaczego tak wielu z nas myśli w ten idiotyczny sposób?!
Obojętnie, czy to pies, kot, ptak, królik, inny gryzoń… zwierzę to żywa, myśląca istota. Całkowicie uzależniona od nas, patrząca w nas jak w święty obrazek. Przyzwyczajona do ciepłego, spokojnego domu, swojego kąta, legowiska, miski, zabawek, czy nawet klatki (gryzonie, ptaki). Kochają nas bezwarunkowo – obojętnie, czy oddajemy im całe serce i poświęcamy cały wolny czas, czy łaskawie poświęcamy 10 minut dziennie. Nasz powrót do domu z pracy czy szkoły, to dla nich najcudowniejszy moment! A tu nagle po prostu bierzemy je do samochodu… Na wycieczkę? Pewnie nasz zwierzak tak myśli… Ależ skąd… na wyprawę bez powrotu – by porzucić przy drodze, w obcej miejscowości, w lesie lub pod bramą azylu dla zwierząt… W najlepszym wypadku nasz zwierzak trafi właśnie tam – do setek innych psów i kotów, ciasnego kojca, do hałasu, miliarda obcych zapachów, ludzi, z dala od swojego kącika, legowiska, kocyka, miski, przysmaków… A przede wszystkim z dala od ukochanej rodziny, swojego pana, pani, często dzieci – które przecież uwielbiał… Choć ten psiak, kociak czy inny zwierzak, który trafi do azylu, i tak ma mnóstwo szczęścia, bo teoretycznie ma duże szanse przeżyć, może za rok czy dwa znajdzie nowy dom – o ile serce nie pęknie mu z tęsknoty, stresu i bólu… A po co to wszystko? No, byśmy mogli na tydzień pomieszkać w ekskluzywnym hotelu, nażreć się (bo inaczej już tego nie da się nazwać), i poleżeć bezmyślnie nad basenem… No i oczywiście pochwalić się znajomym w mediach społecznościowych dziesiątkami pięknych fotek…
A nasz były zwierzak i schronisko (które nie daje rady finansowo), niech sobie radzi.
Może piszemy ostro – ale taka jest prawda…