Pa, pa myszko…

W ostatnich artykułach zastanawialiśmy się czy można w domu przyzwyczaić się do nieproszonej lokatorki (jakoś doszliśmy do wniosku, że nie). Następnie rozważaliśmy, czy można jakoś kulturalnie wyprosić ją z domu, bez uszczerbku dla jej zdrowia… Teoretycznie można – ale pod warunkiem, że mała jędza zechce z nami współpracować. Niestety myszy mają to do siebie, że do współpracy są niezbyt chętne, a czasami są znacznie inteligentniejsze, niż można przypuszczać. Wtedy (o ile nie chcemy zwariować) przychodzi czas na ostateczność.  

Czasami szanowna mysz nie zostawia nam wyboru. W momencie, gdy w całym domu do naszych lepów na myszy łapią się najwyżej kłaczki kurzu, wszędzie stoją wiaderka z delicjami dla myszy, a ona ma to gdzieś, za to w najlepsze nas objada i dewastuje dom… Raczej nie mamy wyboru i musimy zainwestować w tradycyjne pułapki na myszy. W ostateczności – dla myszki będzie to ostatni posiłek, ale nie będzie cierpiała, a my w końcu pozbędziemy się problemu. No – powiedzmy. Zostaje bowiem jeszcze kwestia jakim poczęstunkiem właściwie skusić mysz. Jak się okazuje w praktyce, nasze małe lokatorki mają często dosyć zróżnicowane preferencje smakowe (łącznie z wegeteriańskimi). Teoretycznie więc najlepszym pomysłem będzie aromatyczna kiełbasa podsuszana (zapach przyciągnie mysz, a twardość zwiększy szanse, że nie zakończy się tylko na miłej przekąsce). Gorzej, gdy myszka nie lubi wędlin. Okazuje się, że w takiej sytuacji stosunkowo dobrze sprawdzą się… słodycze – wafelki, twarde batoniki, itp. Aha – zdarza się, że pułapka, która zatrzaskuje się właściwie nawet pod wpływem przeciągu, jakimś cudem nie zatrzaśnie się, gdy nasza lokatorka będzie się pożywiać (mysz McGywer?). Pozostaje być wytrwałym.
Pamiętajmy jednak, by rozstawiać pułapki w miejscach absolutnie niedostępnych dla dzieci oraz naszych kotów i psów.